Eşyalar toplanmış seninle birlikte
Anılar saçılmış karanlık odaya, her yere
Sevdiğim o koku yok artık bu evde
Sen
Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş
Ne olur terk etme, yalnızlık çok büyük acı
Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte
Sen kadınım
Kadınım
Hatırla o günü ki karşıki sokakta
Seni öptüğümü ilk defa hayatta
Kollarımda benim güzel ilkbahar sabahım
Sen
Sönmüş bak ışıklar, ev nasıl karanlık
O ılık, aydınlık yuvamız soğumuş
Geceler hiç bitmiyor, ağlıyorum artık
Sen kadınım
Kadınım
Eşyalar toplanmış seninle birlikte
Anılar tek tek saçılmış odaya, her yere
Sevdiğim o koku yok artık bu evde
Sen
Masamız eski köşede öylece duruyor
Bardaklar boşalmış, her biri bir yerde
Sanki hepsi derin hasret senin nefesine
Sen kadınım
Kadınım
Bana bıraktığın bütün bu hayatın
Yaşanan aşkların değeri yok artık
Ben sensiz olamam, artık iyice anlıyorum
Sen
Şimdi çok yalnızım, ne olur kal benimle
O kapıyı hemen kapat, elini ver bana
Dışarıda yalnız üşüyorsun
Sen kadınım
Kadınım