İkilik kinini söküp içimden atıp
Özde ben bir insan olmaya geldim
Taht kuralı şu ariflerin gönlüne
Sözde ben bir insan olmaya geldim
Serimi korkmadan meydana koymaya geldim
Meğerse aşk imiş canın mayası
Ona mihrap olmuş güzel kaşın arası
Hakk’ın işlediği kudret boyası
Yüzde ben saf bir insan olmaya geldim
Serimi meydana koymaya geldim
Bütün mürşidlerin bize tarif ettiği
Sadıkların menziline yettiği
Enbiyanın evliyanın hep gittiği
İzde ben doğru bir insan olmaya geldim
Serimi meydana koymaya geldim
Ben de bir zamanlar öyle baktım bakıldım
Nice yıllar bir kemende takıldım
O aşkı mecazla nasıl yandım yakıldım
Közde ben yanıp bir insan olmaya geldim
Serimi meydana koymaya geldim
Süregeldim aşk meyini durmadan içerek
Her bir akı karasından tek tek seçerek
Varlık dağlarını delip geçerek
Düzde ben sade bir insan olmaya geldim
Serimi meydana koymaya geldim
Gör ki Nimrî Dede şimdi neyleyip
Gerçek aşkı her gönüle coşkuyla söyleyip
Her türlü sefaya artık veda eyleyip
Sazda ben yine bir insan olmaya geldim
Serimi meydana koymaya geldim